بذر انواع بادمجان

بذر انواع بادمجان بادنجان یا بادمجان، این واژه معرّب «پاتنگان» و «پاتمگان» فارسی است و در پارسی با نام کهپَرَک نیز خوانده می‌شود. بادنجان گیاهی خوراکی از تیرهٔ بادنجانیان است. به نظر می‌رسد که این گیاه بومی هندوستان بوده‌است.[فا ۱] این گیاه در تمام مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. ارتفاع آن به ۴۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر نیز می‌رسد. این گیاه به‌طور گسترده‌ای در آشپزی استفاده می‌شود. بادنجان در پخت غذاهایی مانند کشک بادنجان، خورش بادنجان، دلمه، بادنجان شکم‌پر، و بادنجان شکم‌پر ایتالیایی کاربرد دارد. گیاه بادنجان به عنوان عضوی از سردهٔ بادنجان با گوجه فرنگی و سیب‌زمینی مربوط است. بادنجان گیاه ظریف پایا و گرمسیری است که اغلب به عنوان یک گیاه حساس و نیمه مقاومِ یک‌ساله در مناطق معتدل کاشته می‌شود. ساقه اغلب خاردار است. گل بادنجان برنگ سفید تا بنفش و دارای پنج گلبرگ و پرچم‌هایی به رنگ زرد است. میوهٔ تخم‌مرغی شکل، براق و بنفش گوشتی سفید و بافتی گوشتی دارد. هنگام بریدن بادنجان، سطح بریده شده به سرعت برنگ قهوه‌ای درمی‌آید. گیاه تا ارتفاع ۴۰ الی ۱۵۰ سانتیمتر رشد می‌کند، برگ‌های بزرگِ زبر و دندانه‌داری دارد که ۱۰ الی ۲۰ سانتیمتر طول و ۵ الی ۱۰ سانتیمتر عرض دارند. بادنجان‌های نیمه وحشی می‌توانند بیشتر تا ۲۲۵ سانتیمتر رشد کنند و طول برگ آن‌ها به بیش از ۳۰ سانتیمتر و عرض آن‌ها به ۱۵ سانتیمتر برسد. در گیاهان وحشی (خودرو)، بادنجان کمتر از ۳ سانتی‌متر قطر دارد، اما در انواع اهلی و کشت شده طول میوه بسیار بزرگتر ،۳۰ سانتی‌متر یا بیشتر است. بادنجان از نظر گیاه‌شناسی هنگام طبقه‌بندی بین سته‌ها قرار گرفته‌است. این گیاه دارای تخم‌های نرم و کوچک زیادی است، که علی‌رغم خوردنی بودن تلخ هستند چون مانند تنباکو دارای آلکالوئید نیکوتین هستند. منبع: ویکی پدیا

بذر انواع خیار

بذر خیار ترش مکزیکی و یا هندوانه موشی ارگانیک بذر انواع خیار خیار یا بادرنگ[۱] گیاهی از خانوادهٔ کدو قلیایی، تیرهٔ کدوییان است. خیار ساقه ای بالارونده دارد که میوه‌ها از آن آویزان می‌شوند این ساقه نیز به عنوان گیاه خوراکی استفاده دارد. خیار به سه شکل یافت می‌شود، خیار مخصوص خیارشور، خیار بی دانه (گلخانه ای) و خیار بریدنی (یا خیار مجلسی). خیار در اصل بومی آسیای جنوبی است اما تقریباً در همهٔ قاره‌ها رشد می‌کند. ساقه‌های گیاه خیار حالت رونده دارد و دور هر تکیه گاهی می‌پیچد. همچنین خیار می‌تواند به صورت هیدروپونیک بدون ریشه در زمین رشد کند و اگر تکیه گاه نداشته باشد در سطح زمین پیچ بخورد. خیار برگ‌های بزرگی دارد و می‌تواند روی دیگر میوه‌ها سایه بیاندازد. خیار معمولاً استوانه شکل است و می‌تواند تا ۶۰ سانتیمتر در طول و ۱۰ سانتیمتر در قطر رشد کند. از دیدگاه گیاه‌شناسی، خیار یک سَته است به عبارت دیگر میوه ای است که بخش بیرونی آن سخت است و در درون هیج تقسیم‌بندی ندارد. اما مانند گوجه فرنگی و کدو، در آماده‌سازی و خوراک با آن مانند تره‌بار برخورد می‌شود. برپایهٔ جدول بالا ۹۵ درصد خیار آب است.

بذر انواع طالبی و هندوانه

  بذر انواع طالبی و هندوانه(ملون ها) ملون ها انواعی از گیاهان مربوط به خانواده کدوییان یا Cucurbitacea که میوه های شیرینی تولید می نمایند. از نظر گیاهشناسی در واقع ملون ها تولید میوه berry دارند، لغت ملون((melon از واژه لاتین melopepo منشا گرفته است. مبدا اولیه ملون ها قاره آفریقا و یا دره های گرم جنوب شرق آسیا مانند ایران و یا هند می باشند، که بعدا به سایر نقاط دنیا برده شده است. ملون ها ۳ جنس گیاهی را شامل می شوند: Benincasa Cucumis Citrullus در کشور ما ایران انواع ملون ها با نام های مختلف مانند: هنداونه، طالبی، خربزه و… شناخته می شوند که البته گونه هایی که در دنیا پرورش داده می شوند بیشتر است. ملون ها محصولات فصل گرم بوده و نیاز به خاک غنی و زهکشی بالا دارند. میوه هایی محبوب در اکثر نقاط دنیا اند هر چه ملون در زمان برداشت محصول پوست تیره تری داشته باشد رسیده تر و شیرین تر است. ملون ها سرشار از ویتامین های C و A می باشند. پرورش ملون ها مصرف آب بسیار بالایی دارد. ایران در بین بالاترین میزان  تولید ملون بین کشورهای تولید کننده ملون قرار دارد. که متاسفانه خبر خوبی نیست، علت آن منابع آبی محدود ما و ارز آوری پایین است. می توان در مقیاس تجاری گونه های دیگر گیاهی که مصرف آب کمتر و ارز آوری بالاتری را دارند جایگزین نمود. منبع: ویکی پدیا

بذر انواع گوجه فرنگی

  بذر انواع گوجه فرنگی گوجه فرنگی یا در فارسی افغانستان بادنجان رومی (نام علمیSolanum lycopersicum) یکی از سبزیجات و با میوه‌ای سرخ‌رنگ و خوش‌بو و آبدار است. این گیاه بومی آمریکای جنوبی و مرکزی است که طی دورهٔ استعماری اسپانیا به سایر نقاط جهان منتقل شد. انواع مختلف این گیاه امروزه در سراسر جهان پرورش داده می‌شود. البته «گوجه فرنگی» از نظر علم باغبانی و نداشتن هسته در دسته سبزیجات محسوب می‌شود. گوجه فرنگی سرشار از ویتامین سی و لیکوپن است. این میوه امروزه به روش‌های مختلفی، به‌طور خام یا به‌عنوان یکی از مواد لازم برای تهیهٔ غذا، انواع سس و نوشیدنی مصرف می‌شود و بخش مهمی از رژیم غذایی مردم بسیاری از کشورها را تشکیل می‌دهد. کشت و پرورش این گیاه به‌طور کلی، مساحتی حدود سه میلیون هکتار را به خود اختصاص داده‌است، که نزدیک یک‌سوم کل مساحت مختص به کشت تره‌بار در جهان است.[۱] با وجود این که گوجه فرنگی در علم گیاه‌شناسی یک میوه تلقی می‌شود، در علم کشاورزی اغلب به‌عنوان تره‌بار (سبزیجات) شناخته می‌شود. گوجه فرنگی به تیرهٔ سیب‌زمینیان تعلق دارد و از گیاهان چندساله است.[۲] به علت اهمیت اقتصادی، این گیاه موضوع تحقیق و پژوهش‌های بسیاری قرار دارد و در علم ژنتیک به‌عنوان یکی از گیاهان الگو شناخته می‌شود. تحقیقات انجام‌شده بر این گیاه در سال ۱۹۹۰ به تولید نخستین نوع تراریختهٔ مجاز برای مصرف و تجارت در ایالات متحده آمریکا انجامید.[۱]

بذر صیفی جات و سبزیجات خاص و کمیاب

بذر صیفی جات و سبزیجات خاص و کمیاب صیفی‌جات (تابستانی‌ها)، به برخی از محصولات زراعتی گفته می‌شود که در بهار و اوایل تابستان کارهای مقدماتی آن انجام تابستان کارهای مقدماتی آن انجام شده و حاصلش در تابستان یا اوایل پاییز به دست می‌آید، مانند خربزه، هندوانه و طالبی. به عبارت دیگر صیفی جات برخی از محصولات زراعتی هستند که کاشت، داشت و برداشت آنها در فصول گرم سال انجام می‌شود.[۱] تفاوت صیفی جات با سبزیجات به دلیل آن است که صیفی‌جات میوه هستند. طبق تعریف گیاه‌شناسی، میوه، قسمتی از گیاه است که از طریق گلدهی تولید می‌شود و همچنین بخشی از گیاه است که دارای دانه می‌باشد و به سایر قسمت‌های دیگر گیاه مانند ساقه، برگ، ریشه و حتی جوانه گل، سبزی می‌گویند؛ بنابراین چون صیفی‌جات از طریق گلدهی تولید می‌گردند، میوه محسوب می‌شوند.

از انواع دیگر صیفی جات، می‌توان از انواع کدو، بادمجان، فلفل، کلم، ذرت، کرفس، باقلا، لوبیا سبز، گوجه‌فرنگی و خیار را نام برد

صیفی‌جات در مقابل شتوی‌جات قرار دارند.

منبع: ویکی پدیا   سبزی و صیفی جات در تعریفی دیگر
صیفی جات ، نام عمومی برخی محصولات گیاهی خوراکی و اغلب پختنی می باشد. صیفی جات انواع سبزی‌های خوردنی و میوه‌ است. بیشتر در گفتار روزمره آن را سبزیجات نیز می‌نامند، گرچه رنگ بسیاری از صیفی جات ، مانند هویج، سبز نیست. سیب زمینی، گوجه فرنگی، کدو، بادمجان و هویج از رایج‌ترین انواع صیفی جات است. صیفی جات اگر محصول مهندسی کشاورزی و نتیجه انتخاب مصنوعی باشد گاه به عنوان صیفی جات پرورشی، صیفی جات گلخانه‌ای و صیفی جات کشاورزی نامیده می‌شود.
فرق سبزیجات و صیفی جات چیست
طبق تعریف گیاه شناسی میوه قسمتی از گیاه است که از طریق گلدهی تولید می شود و همچنین بخشی از گیاه است که دارای دانه می باشد و به سایر قسمت های دیگر گیاه مانند ساقه ، برگ ، ریشه و حتی جوانه گل سبزی می گویند. بنابراین چون صیفی جات از طریق گلدهی تولید می گردند؛ میوه محسوب می شوند. از جنبه های آشپزی و فرهنگی ممکن است هر دو سبزی به حساب ایند.
منبع: Nargil.ir

نهال و نشا

[caption id="attachment_1755" align="alignnone" width="300"]نهال دراگون فروت سفید نهال دراگون فروت سفید[/caption]